9.10.14

Μια εικόνα απ'τα παλιά...

       Τέλεια εικόνα και πόσο αγαπημένη!!!
  Τίποτα βέβαια δεν είναι ίδιο με τότε... Αλλιώς τα θρανία και η διάταξή τους στο χώρο, αλλιώς η έδρα, με υπολογιστή και γεμάτη με χρωματιστά ντοσιέ και τετράδια, αλλιώς και τα χρώματα στους τοίχους!  Ούτε  και ο μαυροπίνακας μπόρεσε να αντισταθεί στο πέρασμα του χρόνου και έγινε λευκός. (Μου λείπει βέβαια κάποιες φορές...) 
   Ακόμη και οι "πρωταγωνιστές" της τάξης είναι διαφορετικοί! Ούτε οι μαθητές μοιάζουν με τα παιδάκια της εικόνας, ούτε εμείς βέβαια με τη δασκάλα εκείνης της εποχής. Η σημαντικότερη διαφορά όμως, είναι η διαφορά στις σχέσεις!!!!
    Δεν ξέρω αν τα παιδάκια αυτά κάθονταν ήσυχα από φόβο ή από σεβασμό, πάντως το σίγουρο είναι ότι εμείς δεν θέλουμε σε καμιά περίπτωση να μας βλέπουν σαν ΜΠΑΜΠΟΥΛΑ !!!!!!!!!!!!
   Ο σεβασμός κερδίζεται καθημερινά και όταν τα παιδιά βλέπουν ότι τα αγαπάς και τα σέβεσαι, σε αγαπούν και σε σέβονται κι αυτά!   Και όταν έρχεται η αγαπημένη ώρα όλων, τότε δηλαδή που παίρνουν το μαξιλαράκι τους κι έρχονται  κοντά σου ,να δουν τις ασκησούλες τους από τον υπολογιστή ...ε τότε νιώθεις ...αυτό το "χουχουλιασμα" και αυτή τη γλυκιά ζεστασιά που υπάρχει στην ατμόσφαιρα...!!!

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου